Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu
ul. Św. Wojciecha 13, 45-023 Opole
tel. (0-77) 453 66 77, 454 46 11, 453 22 00
fax.: (0-77) 453 22 00
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
http://www.mso.opole.pl

Muzeum Miejskie w Opolu powstało w 1900 roku z inicjatywy opolskiego Związku Filomatów. Sale muzealne mieszczące się w dawnej szkole wyższej dla dziewcząt przy ul. Ozimskiej 6, zostały udostępnione publiczności 4 listopada tegoż roku. Od tego momentu muzeum parokrotnie zmieniało siedzibę. W latach 1907 - 1926 mieściło się w salach parterowych dawnego klasztoru franciszkańskiego przy ówczesnym pl. Rejencyjnym 3 (obecnie pl. Wolności). W 1926 roku zostało przeniesione do dawnej fabryki cygar przy Gartenstrasse 12 (obecnie ul. Sienkiewicza). W 1932 roku muzeum umieszczono na piętrze budynku dawnego kolegium jezuickiego przy Małym Rynku 7. W pomieszczeniach tych "Städtisches Museum" funkcjonowało do 1945 roku. Przedwojenne muzeum posiadało zbiory archeologiczne, przyrodnicze, kartograficzne, rzemiosła artystycznego m.in. fajanse z prószkowskiej manufaktury, militaria pruskie z XIX wieku, zbiory historyczne dotyczące Opola i eksponaty pochodzące z niemieckich kolonii. W czasie działań wojennych w 1945 roku, budynek muzeum nie został zniszczony, natomiast większość zbiorów uległa rozproszeniu.

Po drugiej wojnie światowej Muzeum Miejskie zostało otwarte dla publiczności 1 września 1946 roku w tym samym obiekcie. W 1950 roku muzeum zostało upaństwowione, otrzymało też nową nazwę - Muzeum Śląska Opolskiego. Od roku 1966 muzeum pełniło rolę muzeum okręgowego, któremu podlegały wszystkie placówki muzealne na terenie województwa opolskiego po za Muzeum Martyrologii Jeńców Wojennych w Łambinowicach - Opolu.

W 1999 roku, w wyniku reformy muzealnictwa polskiego, muzeum z placówki państwowej stało się instytucją samorządową podległą samorządowi wojewódzkiemu.

Obecnie muzeum posiada jeden oddział - Muzeum Czynu Powstańczego w Górze Św. Anny.

Barokowy budynek muzeum powstał w końcu XVII wieku w wyniku przebudowy i połączenia dwóch kamienic. W 1773 roku, po sekularyzacji majątku jezuitów, budynek przejęła administracja pruska. Spełniał różne funkcje, m.in. od roku 1816 do 1832 mieściła się w nim część biur rejencji opolskiej. Później służył jako szpital miejski, a od roku 1932 mieściło się w nim muzeum i biblioteka. Od roku 1946 nadal służy celom muzealnym.

W 1980 roku muzeum otrzymało sąsiednią kamienicę przy ul. Św. Wojciecha 13. Po remoncie klasycystyczna kamienica czynszowa z 1818 roku, mieści pracownie muzealne i administrację. Od 1988 roku w salach i na II piętrze organizowane są wystawy czasowe.

Pod koniec XX wieku muzeum otrzymało budynek przy ul. Ozimskiej 10, który po przekształceniu wnętrza, od 1999 roku mieści Galerię Muzeum Śląska Opolskiego.

Muzeum Wsi Opolskiej
ul. Wrocławska 174, 45-835 Opole
tel. (0-77) 474 30 21, 457 23 49

e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

http://www.muzeumwsiopolskiej.pl

Muzeum Wsi Opolskiej zwane potocznie - skansenem - zostało utworzone w 1961 roku. Głównym celem jest ochrona i popularyzacja kultury ludowej Opolszczyzny, a w szczególności architektury wiejskiej. Muzeum położone jest na 10 hektarowym terenie, na którym odbudowano 46 zabytkowych obiektów architektury drewnianej z terenu Śląska Opolskiego. Najliczniej reprezentowane są budynki mieszkalne i gospodarcze (chałupy, stodoły, spichlerze), eksponowane są również budynki sakralne (kościoły, kapliczki) oraz zabytki techniki wiejskiej (młyn wodny, wiatraki, kuźnia).
Budynki wyposażone są w autentyczne meble, sprzęty i narzędzia, dzięki czemu muzealna ekspozycja przybliża w całości obraz dawnej wsi śląskiej.
Muzeum Wsi Opolskiej zajmuje się również popularyzacją folkloru śląskiego poprzez organizację festynów, jarmarków, biesiad regionalnych, konkursów i czasowych wystaw problemowych.

Muzeum w Nysie
ul. Biskupa Jarosława 11, 48-300 Nysa
tel./fax: (0-77) 433-20-83
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

http://www.muzeum.nysa.pl

Najstarsze muzeum na Opolszczyźnie. Początki muzealnictwa w Nysie sięgają 1897 roku. Od 1984 r. siedzibą Muzeum jest dawny pałac biskupów wrocławskich. Jest to okazała budowla w stylu baroku włoskiego z XVII/XVIII wieku.
Muzeum w Nysie posiada zabytki z zakresu archeologii, sztuki i rzemiosła artystycznego.
Zabytki archeologiczne obejmują okres mezolitu po czasy nowożytne. Zbiory pochodzą z badań i odkryć dokonanych na terenie Nysy i dawnych powiatów: nyskiego i grodkowskiego. Do najciekawszych eksponatów należy zaliczyć: zespół naczyń glinianych, kolekcję średniowiecznych naczyń szklanych typu fletowego oraz bogatą kolekcję zabytków ze skóry, żelaza i drewna.
Zabytki sztuki i rzemiosła artystycznego to kolekcje:

• malarstwa europejskiego od XV do XIX w. artystów flamandzkich, holenderskich, niemieckich, włoskich, francuskich oraz grafiki dawnej i współczesnej wykonanej we wszystkich technikach w okresie od XVI do XX wieku;

• rzeźby - śląska rzeźba sakralna i cechowa;

• malarstwa mieszczańskiego i dworskiego od XVI do XIX w.;

• konwisarstwa nyskiego i śląskiego z XI -XIX w. - bogaty i urozmaicony pod względem formy zbiór naczyń cynowych;

Muzeum w Nysie zgromadzone zbiory udostępnia poprzez organizację wystaw stałych i czasowych oraz szeroką działalność upowszechnieniowo - edukacyjną.

Muzeum Piastów Śląskich
Plac Zamkowy 1, 49-300 Brzeg
Sekretariat: tel. (077) 401-91-00 wew. 100
tel./fax (0-77) 416-42-10 wew. 101
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
http://www.zamek.brzeg.pl

Tradycje muzealne w Brzegu sięgają XVI w. W 1965 roku brzeskie muzeum otrzymało nazwę Muzeum Piastów Śląskich i jako jedyna instytucja w Polsce zajmuje się statutowo całością problematyki Piastów Śląskich oraz tradycjami piastowskimi na historycznym obszarze ziemi śląskiej. Siedzibą Muzeum jest renesansowy Zamek Piastowski zwany "Śląskim Wawelem" - jedyny zabytek klasy "0" na Opolszczyźnie. Muzeum Piastów Śląskich posiada zabytki z zakresu archeologii, historii i sztuki.
Zabytki archeologiczne pochodzą z okresu od mezolitu po czasy nowożytne. Zbiory archeologiczne pochodzą z badań wykopaliskowych prowadzonych na terenie Brzegu i dawnych powiatów: brzeskiego, namysłowskiego i częściowo grodkowskiego. Zabytki historyczne związane są bezpośrednio i pośrednio z Piastami Śląskimi oraz przeszłością historyczną regionu brzeskiego.
Główne kolekcje to: numizmatyka (monety, medale XI-XX w.), starodruki, militaria, meblarstwo oraz zabytki miejskiej kultury.
Zabytki sztuki to eksponaty z zakresu malarstwa, rzeźby i grafiki. Najcenniejsze zespoły to gotycka i barokowa rzeźba sakralna o obszaru księstwa brzeskiego, śląskie malarstwo portretowe (XVI-XIX w.), cynowe sarkofagi Piastów Brzesko - Legnickich (XVI-XVII w.) oraz Kronika Bractwa Kurkowego (1623 - 1848).
Muzeum zgromadzone zbiory udostępnia poprzez organizację wystaw stałych i czasowych oraz szeroką działalność upowszechnieniowo - edukacyjną.

Muzeum im. Jana Dzierżona w Kluczborku
ul. Zamkowa 10, 46-200 Kluczbork
tel. (0-77) 418 27 07
http://www.kluczbork.um.pl/miasto/muzeum.php

Tutejsza placówka muzealna od momentu tworzenia się i powstawania była związana z pszczelarstwem poprzez osobę patrona ks. dr Jana Dzierżona – światowej sławy pszczelarza, który urodził się na Ziemi Kluczborskiej w Łowkowicach.
Pierwsza wystawa zorganizowana jeszcze w kluczborskim Domu Kultury w 1956 roku była poświęcona tematyce pszczelarskiej. Od 1962 roku jako muzeum regionalne gromadzi, przechowuje, konserwuje i udostępnia dobra kultury w zakresie archeologii, historii, etnografii oraz pszczelarstwa.
Zbiory muzealne gromadzone są w dwóch działach: historii regionu i pszczelarstwa. Dział pierwszy obejmuje zabytki archeologiczne, pochodzące głównie z własnych badań wykopaliskowych, począwszy od środkowej epoki kamienia do okresu wczesnośredniowiecznego oraz zabytki historyczne – numizmaty, wyroby rzemiosła cechowego, broń białą i palną, archiwalia i dokumenty związane z regionem.
Dział pszczelarski to zespół pamiątek po ks. dr Janie Dzierżonie, patronie Muzeum, pozyskanych głównie w latach 1964-1965 i 70-tych, jako zakupy, przekazy i dary. Są to meble, książki, rękopisy, listy, fotografie, dyplomy, medale i odznaczenia. Występują tu także zabytki związane z hodowlą pszczół, do najcenniejszych należy tzw. barć odrzańska datowana metodą C14 n I wiek p.n.e. Zgromadzone są ule kłodowe, słomiane, figuralne oraz tradycyjny sprzęt i narzędzia pszczelarskie.
Następną grupę eksponatów stanowią ule hodowlane, weselne, sprzęt i narzędzia używane obecnie w pasiekach, które nie tylko obrazują stan i rozwój pszczelarstwa dzisiaj lecz także świadczą o trwałości tradycji w tej dziedzinie. Uzupełnieniem jest kolekcja uli figuralnych wykonanych przez współczesnych pszczelarzy.
W miarę potrzeb i posiadanych środków Muzeum prowadzi we własnym zakresie konserwację zabytków głównie archeologicznych, historycznych i pszczelarskich.
Jako placówka naukowo-badawcza posiada i gromadzi własny księgozbiór, liczący obecnie ponad 3 tys. volumenów. Są to przede wszystkim słowniki, wydawnictwa encyklopedyczne, prace naukowe i popularnonaukowe dotyczące historii regionu, Śląska, Polski, sztuk plastycznych, muzealnictwa i pszczelarstwa. Zbiory biblioteczne są udostępniane czytelnikom.
Archiwum obejmuje ikonografię pszczelarstwa, ciągle wzbogacaną oraz dokumentację fotograficzną faktów i wydarzeń związanych z historią regionu i współczesnością regionu.
Jeżeli chodzi o działalność wydawniczą, to eksponujemy stałą wystawę „Pszczelarstwo dawne i nowe”, która ma za cel przedstawić dzieje hodowli pszczół od czasów najdawniejszych do chwili obecnej z uwypukleniem roli i działalności pszczelarskiej ks. dr Jana Dzierżona – ojca racjonalnej gospodarki pszczelej. Ekspozycja została wzbogacona o zabytki pochodzące z takich placówek muzealnych jak: Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Wystawy czasowe o różnej tematyce, zajmujące pierwsze piętro naszego budynku, są sprowadzane z innych ośrodków muzealnych. Są to również prezentacje malarstwa, grafiki, rysunku ponieważ nasze sale pełnią rolę salonów wystawienniczych sztuki współczesnej.

Muzeum Czynu Powstańczego
ul. Leśnicka 30, 47-154 Góra Św. Anny
tel. (077) 461 54 66

e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

http://mso.opole.pl/index.php?id=6

Muzeum Czynu Powstańczego zorganizowane zostało w 1964 roku przez Muzeum Śląska Opolskiego, jako jego wyspecjalizowany oddział. Prezentuje materiały ukazujące walkę o narodowe wyzwolenie Górnego Śląska, od schyłku XIX wieku po okres plebiscytu i powstań śląskich.
Placówka mieści się w "Domu Polskim", położonym w lesie pomiędzy Leśnicą, a Górą św. Anny.
Od 1936 roku dom ten służył I Dzielnicy Związku Polaków w Niemczech. Podczas II wojny światowej w okolicznych lasach mieścił się, zorganizowany przez hitlerowców, obóz żydowski. Najpierw więzieni w nim byli Żydzi polscy, a od 1943 r. z Europy Zachodniej, głównie z Francji i krajów Beneluksu. W 1941 r. umieszczono tam oddział jeńców radzieckich, którzy budowali autostradę.
Usytuowanie Muzeum Czynu Powstańczego w "Domu Polskim" i u podnóża Góry św. Anny zarazem, splotło ze sobą tradycje polskiego ruchu narodowego w Niemczech, powstań i plebiscytu oraz tragedię hitlerowskiego terroru.
Sale ekspozycyjne Muzeum urządzone zostały w pomieszczeniach starej gospody "Domu Polskiego" i w dobudowanej współcześnie rotundzie.

Muzeum Diecezjalne w Opolu
ul. Kardynała Kominka 1a, 45-032 Opole
tel. (0-77) 456 60 15
http://www.diecezja.opole.pl/muzeum

Muzeum Diecezjalne w Opolu od początku istnienia - 21.11.1987 - stało się ważnym ośrodkiem kultury w mieście i rozpoczęło działalność mającą na celu ukazanie przeszłości ziemi opolskiej, a także kultury plastycznej tworzonej obecnie.
Muzeum Diecezjalne powstało dzięki inicjatywie ks. biskupa ordynariusza Alfonsa Nossola i było pierwszym wybudowanym od podstaw muzeum w Polsce po zakończeniu II Wojny Światowej.
Muzeum mieści się w pięknym i funkcjonalnym budynku. Jest chętnie odwiedzane przez Opolan i ludzi spoza naszego terenu. W księdze pamiątkowej znajdują się wpisy znamienitych osób świeckich i duchownych, przedstawicieli hierarchii Kościoła i Władz Państwowych.
Zadaniem muzeum jest gromadzenie powstałych przed wiekami na terenie Opolszczyzny obiektów sakralnych, ich ochrona, konserwacja i eksponowanie.
W dwóch salach eksponowane są najciekawsze pod względem artystycznym i historycznym dzieła sztuki sakralnej. Ekspozycja uwzględnia szaty, księgi, mszały, paramenta; ukazuje dzieła w trakcie prac konserwatorskich. Dzięki temu zwiedzający mają możliwość zapoznania się ze skomplikowanym procesem przywracania dziełom sztuki pierwotnego wyglądu i blasku.
Do najcenniejszych zabytków należą gotyckie figury: "Madonna z Dzieciątkiem", z praskiej szkoły Parlerów, "Krucyfiks" z kręgu Tilmana Riemeschneidera oraz "Pieta" z warsztatu mistrza Wita Stwosza, florencki renesansowy obraz w tondzie "Madonna z Dzieciątkiem i Św. Janem Chrzcicielem" oraz "Adoracja Dzieciątka" ze szkoły Fra Angelico.
Eksponowane naczynia liturgiczne wykonane zostały w śląskich warsztatach złotniczych. Na szczególną uwagę zasługują barokowe kielichy, monstrancje i relikwiarze wykonane przez złotników nyskich.
W muzeum mieści się również galeria współczesnej sztuki sakralnej, w której organizowane są wystawy malarstwa, rzeźby, rysunku, grafiki, fotografii i innych działań plastycznych współczesnych artystów polskich i zagranicznych. W salach muzeum odbywają się koncerty, wieczory poetyckie i przedstawienia teatralne.

Muzeum w Praszce
pl. Grunwaldzki 15, Praszka
tel. (0-34) 359 11 85
http://www.praszka.pl

Jednym z ciekawszych obiektów kulturalnych jest Muzeum w Praszce, powstałe z inicjatywy prof. Konrada Jadżewskiego - archeologa, związanego z miastem. Podstawowym zadaniem placówki jest gromadzenie, konserwowanie oraz udostępnianie dóbr kultury lokalnej społeczności.
Muzeum ma charakter wielodziałowy z wiodącą rolą działu historycznego i etnograficznego obok zbiorów z dziedziny sztuki, archeologii, przyrody i naukowo-oświatowej.

Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu

Dyrekcja, Dział Naukowo-Badawczy, Dział Dokumentacji
ul . Minorytów 3, 45-017 Opole
tel. (0-77) 453 78 72

Dział Oświatowo-Wystawienniczy, Dział Zbiorów i Konserwacji
ul. Muzealna 4, 49-140 Łambinowice
tel. (0-77) 431 14 71
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

http://www.cmjw.pl

Historia Łambinowic (do końca II wojny światowej - Lamsdorf ) jako miejsca, w którym istniały obozy jenieckie, sięga lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. Już podczas wojny prusko-francuskiej (1870-1871) został zorganizowany, na urządzonym parę lat wcześniej poligonie (1864 r.), obóz dla około 3 tys. jeńców francuskich. W latach I wojny światowej w Lamsdorf ponownie przetrzymywano jeńców wojennych - żołnierzy państw Ententy (około 90 tys.). W okresie międzywojennym urządzony został w tej miejscowości m. in. obóz przesiedleńczy dla Niemców z terenów, które po plebiscycie w 1921 r. przypadły Polsce (1921-1924).
Stallag 318/VIII F. W czasie II wojny światowej władze hitlerowskie zlokalizowały w Lamsdorf jeden z największych zespołów obozów jenieckich Wehrmachtu - Stalag VIII B, Stalag 318/VIII F, Stalag 344. Szacuje się, że przez obozy te przeszło około 300 tys. jeńców różnej narodowości, w tym blisko 200 tys. jeńców radzieckich. Przeważająca część z nich zatrudniona była w oddziałach roboczych, stanowiąc siłę roboczą dla gospodarki III Rzeszy. Obozy zostały oswobodzone przez oddziały Armii Czerwonej 17-18 marca 1945 r.
W latach 1945-1946 w Łambinowicach utworzono polski obóz pracy, w którym była przetrzymywana m. in. ludność niemiecka przeznaczona do przesiedlenia w głąb Niemiec oraz izolowana grupa Niemców podejrzanych o przynależność do organizacji hitlerowskich w latach wojny.

Muzeum Gazownictwa
ul. Pocztowa 6, 48-370 Paczków
tel. (0-77) 431 68 34
http://www.paczkow.pl/kultura_i_oswiata/muzeum.htm

Muzeum Gazownictwa mieści się w starych budynkach gazowni, która wybudowana w roku 1902 dostarczała gaz dla potrzeb miasta do połowy roku 1977.
Budynki i urządzenia w całości przeznaczono na skansen gazownictwa. Stanowi on jedyny w Polsce obiekt, gdzie zachowały się w całości urządzenia do produkcji gazu miejskiego. W muzeum prezentowana jest pełna gama różnorodnych urządzeń gazowych stosowanych w gospodarstwach domowych jak: kuchenki, piece łazienkowe, termy, żelazka, lodówki, piece i kominki do ogrzewania pomieszczeń, latarnie i lampy oświetleniowe, a nawet gazowe lokówki do włosów. Szczególną atrakcję stanowi unikalna kolekcja gazomierzy - najstarsze pochodzą z ubiegłego wieku.
Można tam obejrzeć także szereg map, szkiców, projektów, planów sytuacyjnych, wydawnictw i fotografii związanych z rozwojem gazownictwa.

Muzeum Ziemi Prudnickiej
ul. Chrobrego 11, 48-200 Prudnik
tel. (0-77) 406 80 60

http://www.prudnik.pl

Siedzibą muzeum jest budynek przylegający do średniowiecznych obwarowań miejskich oraz dwie baszty z XV w. murowane z cegły i kamienia w układzie polskim. Obiekty użytkowane niegdyś jako arsenał, wieża ciśnień,  schronisko młodzieżowe, więzienie - w roku 1959 przystosowane dla potrzeb muzealnych. W narożnej baszcie umieszczono ekspozycję militariów, w której licznie reprezentowana jest broń z okresu wojen napoleońskich. W dziale archeologicznym na szczególną uwagę zasługują formy odlewnicze narzędzi i ozdób z brązu datowane na okres kultury łużyckiej. Dział Etnograficzny gromadzi stroje ludowe, przedmioty używane w gospodarstwach domowych subregionu oraz narzędzia związane z obróbką lnu i tkactwem.

Regionalna Izba Śląska w Dańcu im. Konrada Mientusa
kustosz: Konrad Mientus
Daniec ul. Dębskiej Kuźni 72, 46-053 Chrząstowice
tel. (0-77) 42 19 494

Regionalna Izba Śląska istnieje w Dańcu od 1978 roku. Pomysłodawcą jej powstania, opiekunem i właścicielem był przez cały ten czas Konrad Mientus.

10 stycznia 2000 roku wszystkie swoje zbiory, a jest ich 513, przekazał on Gminie Chrząstowice. 13 maja 2003 r. odbyły się uroczyste obchody 25-lecia istnienia Regionalnej Izby Śląskiej.

Wśród zaproszonych gości znaleźli się przedstawiciele władz województwa, powiaty i gminy Chrząstowice oraz ośrodków naukowych i kulturalnych - przyjaciele Pana Konrada Mientusa